Van de plofburger en de kunst van het tere protest

  • admin
  • 2 juni 2018
  • Reacties uitgeschakeld voor Van de plofburger en de kunst van het tere protest

Wat doe je als het Canadese bedrijf Vermilion naar gas wil gaan boren onder je dorp en de weilanden daaromheen? Hoe protesteer je op een effectieve manier tegen iets waar je heel boos over bent en waar je maar weinig controle over hebt?

Meer en meer ben ik een plofburger geworden. Een burger die regelmatig ploft van woede door het nieuws uit Den Haag. Hup, jaarlijks 1,4 miljard cadeau voor grote vervuilende multinationals. Hatsa, Vliegveld Lelystad breidt uit. Oeps, Shell betaalt de mijnschade in Groningen niet. Referendum, o nee, wij van D66 zijn daar echt niet voor. En yes, allemaal lekker 130 rijden. Wij denken alleen aan nu en aan ons eigen, Fuck Parijs en lang leve de politieke U-turns. En als burgers iets te piepen hebben, moeten ze het zelf maar regelen.

Maar ik wil geen plofburger zijn, want dat continue ploffen maakt mij murw, moe en cynisch. Ik heb domweg de tijd niet om in actie te komen tegen het 1,4 miljard cadeau, vliegveld Lelystad, Shell (ja OK, ik ga er niet meer tanken), het referendum en het 130 rijden. Het is te veel.

Maar nu moet ik toch aan de bak. Vermilion wil naar gas boren in mijn dorp. Het dagenlange seismologisch onderzoek door middel van explosies deed mijn keukenvloer trillen. De gemeente zei niets te kunnen doen. Ik plofte voor de zoveelste keer. Het idee dat een Canadees bedrijf geld mag verdienen door bij ons de zaak kapot te maken, maakt me werkelijk wanhopig.

Demonstreren dus. Zaterdag 2 juni om 11 uur ga ik in Harlingen naar de gemeenschappelijke #LaatFrieslandnietzakken en #samentegengas demonstratie. Ik vind het heel goed dat mensen zich hiervoor inzetten. Alleen al om dat te laten zien, ga ik erheen met mijn briljante reuze-effectieve spandoek.

Maar hoe maak je een briljant, reuze-effectief spandoek tegen iets waar je te boos over bent om nog scherp te kunnen nadenken?

Stap 1. Een rondje bellen

Eerst maar even bellen of er nog meer mensen mee willen. Telefoontjes in het dorp en naar naburige dorpen leveren niet direct enorme stromen demonstranten op. Even bellen met de buurvrouw – journalist. Zij mailt mij een aantal artikelen over Vermilion en de NAM. Zeer nuttig, maar ook weer niet. Samen worden we nog bozer. Vermilion foar gjin miljoen! Zij weet ook geen briljante grappige slogan. Is ook te boos.

Stap 2. Lees “How to be a craftivist” van Sarah Corbett

Dan zie ik het boek “How to be a craftivist. The art of gentle protest” van de Britse activiste Sarah Corbett. Het boek zit al twee weken in mijn tas. Ik was er eerder in begonnen, maar had er de tijd en de rust niet voor. Nu ben ik ook niet rustig. Sterker nog, ik heb een woedend hoofd dat zoekt naar een leuke briljante slogan, maar toch sla ik het boek open en begin te lezen.

Corbett schrijft hoe zij als opgebrande actievoerster, moe van demonstreren, handtekeningen verzamelen en flyeren, een nieuwe, effectievere vorm van activisme heeft gevonden. Zij pleit voor tere, creatieve en positieve acties. Boosheid werkt averechts, schrijft ze. “Martin Luther King did not say ‘I have a complaint.’ He said “I have a dream.’” Met iedere bladzijde voel ik mij rustiger worden en ik lees haar boek in één keer uit.

Stap 3. Adem uit

Ik adem uit.

Stap 4. Verdiep jezelf in de zaak

Ik neem contact op met Milieudefensie. Hebben zij ook een overzicht van alle dorpen die getroffen gaan worden door boringen? Nee, wel een kaart met gasvelden. Ik bel SP-statenlid Machiel Aartsen. Die neemt zomaar op en helpt mij. Rustig somt hij voor mij de actiegroepen op en wijst mij op de websites van de NAM en Vermillion. Zij zijn verplicht daarop aan te geven waar ze boren of willen gaan boren. En hij zeg dat gemeentes, provincies en landelijke overheid moeten luisteren naar hun burgers. En als wij in ons dorp een actiegroep willen beginnen, dan bellen we maar. Ik bedank hem. Ik adem nog verder uit (en ik maak een kaart met alle boorpunten in Fryslân, zie hierboven).

Stap 5. Maak en doe iets

Er komt geen spandoek. Ik ga borduren. Ik maak een anti-gasboor-vignet voor op mijn jas. Misschien vragen mensen zich af wat het is en heb ik zo af en toe een gesprekje met onbekenden over gasboringen in Fryslân.

Stap 6. Ga naar Harlingen en demonstreer

Dat ga ik zaterdag doen. Carpoolen met leden van Duurzaam Heeg.

Als ik aan het Vermilion onderzoek denk, voel ik mijn keukenvloer weer trillen en dat maakt mij bang voor de toekomst. Zaterdag is het met één demonstratie niet meteen opgelost en met mijn zelfgeborduurde jasvignet natuurlijk ook niet, maar ik borduur rustig verder. Gemeentes, provincies en landelijke overheid moeten luisteren naar hun burgers.