Column: Sizzen is neat…

Je kunt wel verlamd raken van alles wat je zou moeten en kunnen doen om iets beter te zorgen voor het milieu. Beter is: zet die klimaatstress opzij en beperk je tot een paar zinnige keuzes.

Hé, dat is lang lyn”, zeiden boer van Berkum en zijn vrouw toen ik gistermiddag hun erf op fietste. Boer van Berkum en zijn vrouw hebben een biologisch melkveebedrijf. Ze verkopen iedere vrijdagmiddag verse melk, het vlees van eigen koeien en de eieren van hun scharrelkippen die in een eigen verrijdbaar kippenhok in het weiland wonen.

Ze hadden gelijk. Het was lang geleden dat ik voor het laatst bij ze was geweest. Ooit was het een van mijn Duurzame Goede Voornemens geweest om iedere vrijdagmiddag in hun boerderijwinkel verse melk te halen en zelf yoghurt te maken. Want zelfgemaakte biologische yoghurt van melk uit de buurt is natuurlijk veel beter dan niet-biologische yoghurt die van ergens ver weg hiernaartoe komt in een plastic emmertje.

Een paar keer had ik het inderdaad gedaan, melk halen en yoghurt maken. Echt heel lekker. Maar na die paar keer kwam er steeds iets tussen. Werk, slecht weer, enorm tijdgebrek, muziekles, voetbal en ga zo maar door. Mijn Duurzame Goede Voornemen bleek nogal te lijden te hebben van praktische bezwaren in het Dagelijks Leven.

En zo ging het met meer van die voornemens, zoals compost maken, meer fietsen in plaats van autorijden en mijn atelier isoleren. Allemaal nog steeds niet gedaan, want ja: werk, slecht weer, enorm tijdgebrek, muziekles, voetbal en ga zo maar door.

Hierdoor voelde ik mij de hele tijd schuldig over van alles en nog wat. Over mijn Hema-lippenstift, want die is niet biologisch en vast op allerlei zielige dieren getest. Schuldig over de uitjes op mijn nasi, omdat ik in de supermarkt het etiket toch niet goed gelezen had en dus niet zag dat ze in palmolie gebakken waren en ik daardoor ongewild een paar hele lieve orang-oetans hun oerwoud had afgenomen. Schuldig bij het pinnen omdat mijn bank het land van de Indianen kapot maakt met mijn geld en ik nog steeds te sloom ben om over te stappen naar een goede bank.

Dit continue schuldgevoel noem ik klimaatstress. Ik word er soms echt gek van en het allervervelendste eraan vind ik dat het mij het gevoel geeft dat ik op alle vlakken tekort schiet en dat alles onbegonnen werk is.

Gelukkig las ik onlangs het boek De verborgen impact van Babette Porcelijn. Zij heeft uitgerekend wat de werkelijke impact is van wat wij kopen, eten en doen. Ze geeft cijfers en ze is duidelijk: met onze consumptie belasten wij Nederlanders de aarde vier keer meer dan de aarde aan kan. We moeten dus terug naar een kwart van onze huidige impact op zaken als natuur, grondstoffen en klimaat. En dat moeten we snel doen. Wat je kunt doen en hoe je dat doet, verschilt per persoon. Als je maar weet hoe groot jouw impact is en of wat je doet echt zin heeft, dat helpt bij het nemen van goede beslissingen.

Voor mij betekent het: ik houd mijn Hema lippenstift dan nog maar een tijdje, maar wissel wel van bank. Jammer van die uitjes, ik kijk voortaan beter op het etiket. En ik ga in ieder geval minder autorijden en meer fietsen.

Ik ben blij met het boek. Het helpt me keuzes te maken die zin hebben. Een aantal dingen doe ik al goed en een aantal dingen ga ik dit jaar beter doen. Het belangrijkste voor mij is eigenlijk dat ik door De verborgen impact besef dat ik niet om alles stress hoef te hebben. Ik heb nu een plan voor een aantal dingen, en niet voor alles. Dat maakt het makkelijker om mijn Duurzame Goede Plan vol te houden.

,,Ja maar”, zei iemand laatst tegen mij, ,,dat is wel leuk dat jij dat allemaal gaat doen, maar wat heeft het voor zin als jij in je eentje keurig je afval scheidt en braaf gaat fietsen, terwijl de hele Randstad gewoon een weekje naar Thailand op vakantie gaat met het vliegtuig? Je kunt nooit de hele wereld redden.” Dat is zo. Ik ben echt niet in mijn eentje de wereld aan het redden. Maar dat geeft niet. Want daar zijn al veel méér mensen mee bezig. Het barst in Fryslân van de groene initiatieven. In mijn dorp alleen al denken burgers mee over beter openbaar groen, hebben we een eigen energiecoöperatie en een dorpstuin, wordt afval beter gescheiden, kleding geruild, wordt er gelift. Alleen: we doen nog lang niet genoeg en het gaat nog veel te langzaam.

Dus ik zou zeggen, doe mee. Loos de Klimaatstress. Doe wat minder. Maar doe het beter. Kies iets wat bij jou past en waarmee je ook daadwerkelijk resultaat kunt bereiken. (check op website www.deverborgenimpact.nl of lees het boek van Porcelijn)

Mijn plan is gemaakt. Dit jaar ga ik écht melk halen bij boer Van Berkum Ik ga minderen, groen bankieren, isoleren, oogsten, liften, composteren, opruimen, hergebruiken. En daarover schrijven.

Dwaan is in ding.