Hier, leuke mok voor op je klimaattafel

  • admin
  • 25 juli 2018
  • Reacties uitgeschakeld voor Hier, leuke mok voor op je klimaattafel

De gemiddelde westerse mens bezit 10.000 dingen. Ik ben jarig en ik wil geen cadeaus, want onze verslaving aan spullen is een van de belangrijkste oorzaken van klimaatvernietiging.

Geen cadeaus vragen voor je verjaardag is best moeilijk, want mensen die op je verjaardag komen, geven je gewoon een cadeautje. Zo gaat dat.

“Echt niks?” “Nee, echt niks.” Het is een paar dagen voor mijn verjaardag. “Bel je als je nog iets weet?” “Ja, doe ik.” Ik bel niet. Ik wil niets. Ik wil mijn verantwoordelijkheid nemen.

Meuk

Om onze spullen van de andere kant van de wereld hierheen te brengen, varen er meer dan 100.000 schepen dag en nacht over onze oceanen. Deze schepen vervuilen de lucht ieder jaar met 930 miljoen ton CO2. En dan heb ik het nog niet eens over de ontelbare vrachtwagens die onze spullen over land vervoeren. Het hele jaar koop ik daarom bijna geen spullen meer en geen nieuwe meuk je huis in halen blijkt best makkelijk. Gewoon niet doen.

Vloeipapier

Het is zover. Ik ben jarig. Nou één cadeautje dan. Ik krijg een heel mooi grijszilveren papieren tasje. Iittala staat erop. Ik ben blij. Ik houd van Iittala dingen. En één mooi ding wat je jaren gebruikt, dat kan wel toch? In het mooie tasje zit een heel mooi kartonnen doosje. En Finland is nog Europa, dat is nog te doen. Dit ene cadeau komt wel door de klimaatjury.

Ik maak het doosje open. Ingepakt in heel veel mooi ruisend vloeipapier zie ik een hele mooie lichtblauwe beker. Vaaleansininen muki staat er in het Fins op de verpakking.

Is dat iets bijzonders? vraagt vriend E. “Ja,” zeg ik blij, “Iittala. Heel mooi. Uit Finland.”

E. bestudeert mijn nieuwe lichtblauwe beker en begint hard te lachten. “Finland? Nee echt niet, dit komt uit Thailand.” “Echt?” “Ja kijk maar, het staat erop. ‘Designed in Finland. Made in Thailand.’”

Het staat erop. Shit, denk ik. Maar ik zeg niet te veel. Klimaatsaus over alles, dat is niet leuk.

Maar ik baal wel. Iittala is het zoveelste bedrijf dat marketing-mooiweer speelt, terwijl het ondertussen haar ver weg goedkoop geproduceerde producten duur verkoopt en met vervuilende containerschepen hierheen vervoert. Even gecheckt: In 2007 kwamen Finse glasfabriek Iittala (sinds 1885) en Finse aardewerkfabriek Arabia (sinds 1873) onder hetzelfde moederbedrijf. In 2016 werd de Arabia-fabriek gesloten. De aardewerkproductie werd verplaatst naar Roemenië en Thailand. De marketing bleef Fins en designy met flagshipstores, mooie papieren tasjes, mooie doosjes en heel veel vloeipapier.

Klimaattafel

Een paar dagen later kijk ik TV. Ed Nijpels zit achter een glas witte wijn aan tafel naast Eva Jinek. Tegenover hem zit minister Wiebes. Ze komen ons een cadeautje brengen. De resultaten van de klimaattafels zijn bekend. Ik ben benieuwd. Een goede zaak dat de regering eindelijk ook haar klimaatverantwoordelijkheid neemt. Dat geeft de burger moed.

De resultaten zijn werkelijk prachtig ingepakt. Nijpels praat honderduit en wil graag het misverstand uit de weg ruimen dat liberalen niet van natuur houden. Wiebes glimlacht vriendelijk. Eva Jinek probeert hun klimaatcadeau uit te pakken en stelt een vervelende vraag: leuk dat alle burgers zo hun best doen, maar de industrie is de grootste vervuiler. Gaat die ook nog betalen?

Daar ging het mooie papieren tasje. Wiebes en Nijpels geven geen antwoord.

Vier keer herhaalt Eva Jinek haar vraag, maar onze regering heeft het cadeau heel goed ingepakt. De VVD-ers die van de natuur houden, praten wel, maar geven geen antwoord. Of de Nederlandse industrie gaat betalen voor klimaatvernietiging, blijft verpakt in eindeloze lagen mooi, ruisend vloeipapier. Jinek geeft onder protest op en moet het regeringscadeau voor de burgers onuitgepakt achterlaten.

Dit geeft mij als burger bijzonder weinig moed, sterker nog, het maakt me moedeloos. Mijn hele verjaardag onder de klimaatsaus en Ed Nijpels en minister Wiebes delen aan hun klimaattafel ondertussen de échte cadeautjes uit aan de grootste vervuiler, de Nederlandse industrie.

Ik kijk naar mijn ‘Europese’ kwaliteitsmok die voor weinig is geproduceerd in Thailand en 19.000 kilometer heeft gereisd met een vervuilend containerschip. Verkocht door een bedrijf dat zegt dat it wants ‘to create a positive, lasting impact on our quality of life’.

Ja, en liberalen houden van de natuur.